Universele micro-expressies

Wie het eerst met de term micro-expressies kwam is niet helemaal duidelijk. Sommigen zeggen dat Duchenne de Boulogne (in: The mechanism of human facial expression, 1862) door zijn passie voor fotografie als eerste deze term gebruikte. Anderen zeggen dat Charles Darwin (in: The Exprossion of the Emotions in Man and Animals, 1872) deze term het eerst gebruikte.[1] Weer anderen schrijven specifiek deze term toe aan Paul Ekman.

Micro-expressies zijn kleine en heel korte gezichtsuitdrukkingen die het echte gevoel van een persoon weergeven. De één herkent ze sneller dan de ander, maar het is aan te leren. De grootste spieractiviteit van deze micro-expressies zit rond het gezicht. Deze expressies zijn oncontroleerbare, minuscule uitingen van het lichaam, die nog geen kwart seconde duren en die de echte emotie tonen. In de basis zijn er 7 universele micro-expressies: blijheid, afkeer, minachting, verdriet, verbazing, woede en angst. Hierbij wordt meestal verwezen naar gerenommeerde deskundigen op dit gebied als Haggard en Isaacs, Ekman en Friesen.

Wereldwijd wordt opgeleid tot gecertificeerd FACS-coder. Zo is er aan de universiteit van Central Lancashire in het Engelse Preston hier een master in te behalen.[2] Ook het Nederlands Instituut geeft training in het herkennen van micro-expressies.

In al deze gevallen wordt er vanuit gegaan dat deze expressies universeel en aangeboren zijn. Het gaat over de manier waarop ons brein emotionele impulsen afhandelt. Mensen hebben hier geen controle over, omdat de emoties de spieren rechtstreeks aansturen.

[1] Centrum voor Lichaamstaal

[2] SQAN

Bibliografie

  • Centrum voor Lichaamstaal. „e-Cursus Lichaamstaal – Micro-expressies.” sd. Lichaamstaaltraining. 20 september 2018. <https://lichaamstaaltraining.be/les8m/>.
  • SQAN. SQAN. 2017. september 2018. <http://www.sqan.be/>.